De zogenaamde scherptediepteis het gebied voor en na de het scherpstelpunt dat nog scherp wordt afgebeeld.

Bij een geringe scherptediepte wordt een bepaald onderwerp scherp afgebeeld terwijl de achtergrond waziger blijft. Het onderwerp wordt daar als het ware door benadrukt zodat het beter tot zijn recht komt.

De scherptediepte, en dus de mate waarin de achtergrond te vervagen is, is sterk afhankelijk van het objectief en het gebruikte diafragma.

Naarmate de brandpuntsafstand toeneemt is de achtergrond gemakkelijker vaag in te stellen. Hoe groter de gebruikte lensopening (dus hoe kleiner het diafragma) des te vager zal de achtergrond zijn.
Omdat veel digitale camera’s, vooral die in telefoons, een heel klein lensje hebben, wat je als een sterk gediafragmeerde lens mag zien, is het maken van een vage achtergrond een stuk lastiger dan bij een analoge camera.

Een groothoekobjectief heeft daardoor van nature een grote scherptediepte, een teleobjectief heeft juist een kleine scherptediepte.

In het algemeen mag als vuistregel gesteld worden dat de afstand achter het scherpstelpunt twee maal zo groot is als er voor.

Zie ook Dofmaster.com voor de nodige handige formules voor het rekenen aan de scherptediepte