het digitaal analoog dilemma
Zet een aantal fotografen bij elkaar, bijvoorbeeld in een forum op een fotografenwebsite en binnen de kortste tijd gaat er een discussie komen over digitaal en analoog, waarbij het geheel een soort religieuze ondertoon krijgt omdat beide partijen elkaar niet weten te overtuigen en ook geen harde bewijzen hebben voor hun stellingen. Deze discussie zal ook nog wel even voortduren.
De analoge camera gebruikt film en de digitale technologie legt de boel vast in bitformaat op een geheugenkaart. Of op een ander computergeheugen zoals een CD of USBstick.
Als fotograaf met een ervaring van een half mensenleven bleef ik lang hangen bij film. Ongeveer 7 jaar geleden nam ik als aanvulling voor mijn werk een digitale camera erbij. Een point and shoot camera met een 640x480 sensor. Er was zelfs een knop voor dichtbij werk.
Deze Fujifilm DX-7 werd uitgerust met een grotere geheugenkaart en voldeed daarmee voor een aantal jaren. Maar voor het echte werk bleef ik toch hangen bij de vele mogelijkheden die mijn verzameling Pentax SLR camera's mij gaf. Ik had voor elke opname de juiste lens, of werkte met een zoomobjectief als het niet anders kon. Ik varieerde de sluitertijden om mijn bewegende onderwerpen te bevriezen of juist een illusie van beweging mee te geven. Ik gebruikte externe flitsers, en werkte met verschillende f-stops om een stuk onscherpte in de achtergrond of juist scherpte over een zo groot mogelijk bereik te verkrijgen.
De kwaliteit van een afbeelding vanaf 35mm film was nog superieur voor mij.
Kortom, ik was blij met mijn solide, zware metalen camera.
De wereld begon voor me te veranderen toen Nikon en Canon met hun eerste digitale reflexcamera op de markt kwamen. Ik ging bijna wekelijks naar de plaatselijke fotohandel en bediscussieerde de modellen die men daar had met de verkopers.
Ook was ik nieuwsgierig naar de ervaringen van gebruikers via internet, in forums en dergelijke. Toen Pentax eindelijk hun digitale spiegelreflex introduceerden kon ik niet meer wachten. Ik moest er eentje hebben.
Deze camera had een flinke lijst voordelen ten opzichte van de kleine digitale camera's. Ik kon dezelfde objectieven blijven gebruiken. Ik behield de controle over sluitertijd, scherptediepte en dergelijke. En ik kan de foto direct bekijken. Of een serie schieten en daar de beste uitzoeken.
De sensor van 6 Megapixel laat relatief grote afdrukken toe, veel meer dan bij een kleine digitale camera. Alle randapparatuur als filters, flitsers en dergelijke die ik in de loop der jaren verzameld had beleven gewoon te gebruiken. De foto´s worden opgeslagen op een geheugenkaart of via een snelle verbinding direct op de computer vastgelegd.
Nu ik al deze voordelen van een digitale camera zo schets zult u zich afvragen waarom ik nog steeds een camera met 35mm film bij me heb. Nu, allereerst spreekt daar een stuk emotie en sentiment mee en op de tweede plaats zorgt deze fotografie voor een groot stuk rust.
Je kunt het niet allemaal gemakkelijk overdoen, dus het moet bedachtzamer en in één keer goed. Want het resultaat is niet direct zichtbaar en te vervangen door een nieuwe poging.
Dit leidt in heel veel gevallen tot een betere foto. Maar dat ligt niet aan de digitale apparatuur maar volledig aan de fotograaf. En veel fotografen, vooral de wat oudere, zullen dat volledig herkennen.