het volhouden van poses

Als beginnend model heb je nogal eens de neiging om te overschatten hoelang je een bepaalde houding vol kunt houden. Na enige ervaring opgedaan te hebben wordt je wel met schade en schande een stuk wijzer.

De grootste problemen ontstaan met armen en benen die geen steun hebben. Steek maar eens een arm recht naar voren. Al na enkele minuten beginnen de spieren te verzuren en gaan protesteren en een dergelijke houding houd je echt niet veel langer dan enkele minuten vol.

Een ander probleem zijn poses zonder echte stabiliteit. Om een extreem voorbeeld te geven: Op één been gaan staan. Ook dat is absoluut niet vol te houden. Sommige modellen redden dat 60 seconden, wat al heel knap is, en dat maakt het geschikt voor een snelle schets. Maar zeker niet meer dan dat.

Tot slot het probleem van de afknellende bloedvaten. Bij sommige poses kan de druk op lichaamsdelen met slagaders erin gewoon te groot worden waardoor de doorstroming van het bloed in gevaar komt. Dit kan zogenaamde slapende ledematen tot gevolg hebben maar het model kan er ook duizelig van worden, zeker bij het opstaan als het bloed weer in beweging komt en even wegstroomt van de hersenen.

Omdat veel tekenclubs inmiddels wel ervaring hebben met flauwgevallen modellen hebben sommigen de neiging om overbezorgd te zijn in de ogen van de meer ervaren modellen die wel heel goed weten wat kan en wat niet kan. Op deze modellen kan dat wat betuttelend overkomen. Maar in het algemeen is het goed bedoeld en het is goed om het in dat geval even te bespreken zodat iedereen een goed gevoel bij de sessie heeft.

This entry was posted in algemene artikelen and tagged , , , . Bookmark the permalink.